Over Salvias
Algemeen :
Het geslacht Salvia ('salie' in de volksmond genoemd) bevat maar liefst 900 soorten. Ze zijn lid van de 'lamiaceae' familie of munt familie of lip-bloemigen. Van oudsher werd salvia (salvare in het Latijn en betekent 'genezen') enkel gebruikt als kruiden voor zijn heilzame en medicinale
eigenschappen.
Onze interesse ligt hoofdzakelijk in de variëteiten en cultivars uit Mexico, Midden -en Zuid Amerika en de zuidelijke staten van de V.S.
Deze struikachtigen en halfwinterharde soorten staan bekend om hun vaak aanzienlijke bloeiperiode en de vele variaties in bloemkleur en bladvorm.
Salvia's dragen bij tot de biodiversiteit, daar ze zeer bezochte planten zijn voor hun stuifmeel voor nuttige insecten o.a. bijen, hommels, nachtvlinders en kolibries in tropische klimaten. Eveneens zijn ze zeer geschikt op drogere plaatsen en hoeven daarom absoluut geen extra watergifte.
Onze adviezen met betrekking tot het planten in de tuin en winterhardheid van een bepaalde soort is puur gebaseerd op onze ervaring, hier in Vlaanderen, op een goed doorlatende bodem en met minimumtemperaturen van ongeveer -10°C.
!!! SALVIA'S zijn ook perfect in terraspotten en grotere plantenbakken !!!
Tips en verzorging :
Salvia's verkiezen een luchtige en doorlatende bodemstructuur. Zwaardere tuingrond kan je verbeteren met een mengsel van compost', mulch en kleine fracties kalkgrint.
Plant liefst in voorjaar en zomer, zodat ze nog een sterk wortelgestel kunnen ontwikkelen om de winter in te treden.
De winterharde struikachtigen staan liefst op een wat beschermde plaats uit de noordoostenwind; en houden van minimaal een groot aantal uren zon.
Nooit volledig insnoeien vóór de winter. Begin de lente kan je de planten snoeien tot op 1/3. Herhaal een 2de fatsoenerende begin juli en zo bekom je nog een verse en uitbundige bloei.
Bij een snoeibeurt kan je bijmesten met een organische meststof met hoog kaliumgehalte die bevorderd werkt voor een rijke bloei (bv. DCM Mix 2).
Haal halfwinterharde salvia's in potten niet te vroeg binnen, want enkele graadjes vorst kunnen ze wel aan.
Vorstgevoeligere en niet-winterharde soorten breng je best vóór de vorst binnen op een lichte plaats.